13.ஆணவம்

{ நவம்பர் 28, 2006 @ 7:56 பிற்பகல் } · { தாய்மை, நான் }
{ Tags: }

அவள்
விரும்பி கொடுத்த
பாதி உயிரில்
தெரித்து எழுந்த
பிண்டம் நான்..

பாராழும் ராஜாவை
போல் – கருவரை
ஆண்டவன்
நான்..

அவளுக்கும்
எனக்குமான
தொப்புள் கொடியில்
உணர்வுகளை
உரிஞ்சியவன் நான்..

பெற்ற கடனை
வட்டியுடன்
கட்டவேண்டிய
கட்டாயம் எனக்கு..

தந்த உயிரில்
மிஞ்சியவற்றை
மரணக்களத்தில்
என்னிடம்
மற்றாடவேண்டிய
மந்திர தருனம்-அவளுக்கு

கொடுத்தவளே
விடுவித்துக்கொல்லட்டும்-நான்..

பெற்றவனே
விலகிசெல்லட்டும்-அவள்..

கருவரை வாயில்
மரணதேவன்
மார்தட்டி
சீண்டிபார்கின்றான் – எங்களை..

விட்டுக்கொடுக்கிறாள்
நான் வாங்க மறுக்கிறேன்..

விலகிச்செல்கிறேன்
சேர்த்து அணைக்கிறாள்…

அவள் சோர்ந்து
எனை விடுவித்தாள்..

என் ஜனனத்தில்
அவள் பிறந்தாள்
மற்றும் ஒருமுறை..

தலைமுறை
தலையெடுத்ததில்
என்
ஆணவத்தையும்சேர்த்தனைத்தால்…

3 மறுமொழிகள் »

  1. இவன் கூறியது:

    on டிசம்பர் 4, 2006 at 12:25 மு.பகல்

    அழுத்தமான கவிதை!

    இந்த புகைபடத்தை எங்கிருந்து பிடித்தீர்?

    -இவன்.

    பதில்

  2. amsa கூறியது:

    on ஜனவரி 22, 2009 at 5:42 பிற்பகல்

    siupper

    பதில்

  3. amsa கூறியது:

    on ஜனவரி 22, 2009 at 5:42 பிற்பகல்

    supper

    பதில்

{ RSS இந்தப் பதிவிலிருக்கும் மறுமொழிகளுக்கு ஊட்டப்படுகிறது.} · { வரு தொடுப்பு URI }

கருத்துத் தெரிவிக்கவும்